Już czerwiec, wielkimi krokami zbliża się dla nas wszystkich czas odpoczynku. Już prawie zapomnieliśmy jak to jest… upragnione wakacje! Ale zanim o naszych planach wakacyjnych, opowiemy co się działo z nami przez ostatnie miesiące. Miszka dzielnie wypełniał swój codzienny kierat terapeutyczny, a żeby tego było mało zdecydowaliśmy się na mega przedsięwzięcie - trening słuchowy. Trening słuchowy prof. Tomatisa polega na słuchaniu odpowiednio dobranego i przefiltrowanego materiału dźwiękowego. Dźwięki o wysokiej częstotliwości stymulują i pobudzają mózg, dzięki czemu obserwuje się poprawę koncentracji, zdolności zapamiętywania i uczenia, następuje rozwój zdolności językowych i komunikacyjnych oraz poprawa zachowań społecznych. No, brzmi obiecująco . Problem jednak w tym jak przekonać naszą kochaną rogatą duszę do założenia słuchawek? Mało tego – do spędzenia w nich 2 h dziennie przez 4 tygodnie słuchając Mozarta oraz chorałów gregoriańskich a w finalnym etapie do mówienia do mikrofonu i słuchania swojego przetworzonego głosu! Zadanie karkołomne, ale UDAŁO SIĘ. Nie pytajcie ile inwencji to wymagało od nas i ile cierpliwości od Michała,

Pierwszy sprawdzian wpływu tej terapii na zachowanie Michała odbył się w centrum handlowym do którego udaliśmy się kupić dzieciom sandały. Mieliśmy nadzieję, ze będzie mało ludzi i będzie spokojnie. Oj, jak bardzo się pomyliliśmy! Blady strach na nas padł, ale jakież było nasze zdziwienie, gdy Michaś szedł grzecznie za rączkę z Zuzią, mierzył buciki, nie uciekał, nie denerwował się. W tym gwarze i rejwachu, jaki tam panował, nasz synek nie tylko słyszał, ale SŁUCHAŁ! Stwierdziliśmy, że pierwszy raz można powiedzieć o Michale że jest „na pilota” tzn. że gdy mówimy do Niego nie będąc nawet blisko, to on REAGUJE, czyli np. przynosi o co go poprosimy, ubiera się, uśmiecha do zdjęcia . Innym dobrym sprawdzianem było strzyżenie maszynką elektryczną. Zawsze był to ogromny problem i stres dla Michała, który wpadał w potworną histerię. My przeżywaliśmy to także wręcz traumatycznie. I proszę – ostatnie strzyżenie odbyło się w przyjaznej, spokojnej atmosferze, a Misiek z uśmiechem bawił się swoimi obciętymi włosami. Kolosalna różnica! Potem jeszcze wiele, wiele sytuacji potwierdziło pozytywny wpływ treningu. Michał zaczął też po prostu dużo wyraźniej mówić, co bardzo ułatwia mu kontakt z ludźmi którzy go nie znają.

Zachęceni tymi sukcesami odważyliśmy się wziąć udział w imprezie przedszkolnej przygotowanej na zakończenie roku. Zazwyczaj unikaliśmy takich rautów, bo Miszka słabo znosi śpiewy a imprezy przedszkolne…sami wiecie. Ale, uzbrojeni w olbrzymie pokłady cierpliwości i cukierków (uspokajaczy), poszliśmy. Michał zaskoczył wszystkich. Przebrał się za pirata, nawet dał sobie apaszkę na głowie zawiązać (opaski na oko już nie, ale bez przesady). Stał w szeregu z resztą dzieci i strasznie sterował statkiem zrobionym z jakiejś sklejki. Potem gdy starsze dzieci udawały wiatr na morzu Michaś poczuł chyba zew i ruszył do nich machając rękoma jak niezły huragan. Dzieci, jak już poszumiały, wróciły do szeregu, a nasz huragan się ostał na środku sceny i zdziwiony zerknął na publikę i powiedział: „o ile aparatów!”. Strasznie to rozbawiło rodziców bo faktycznie wszyscy nagrywali i fotografowali swoje pociechy. Michał przy delikatnej sugestii Pani wrócił do szeregu a jego kolega scenicznym szeptem mówi „Michał! Policzyłem – jest 34 aparaty!” . Impreza była bardzo udana i Panie obiecały na przyszłość przygotować dla Michała rolę, w której będzie mógł zaprezentować nieco swej ekspresji.

Teraz nadchodzą wakacje jedziemy na rodzinne plażowanie i morskie kąpiele, potem Michał będzie miał dwa turnusy rehabilitacyjne w górach w Ochotnicy Dolnej i nad jeziorem w Iławie. Jak już wrócimy strasznie opaleni i strasznie wypoczęci to napiszemy Wam gdzie nas poniosło, co widzieliśmy i jakie nowe rzeczy pokazał nam Michał.